Fuck foto’s | Singapore

Wat als je geen foto’s zou maken op vakantie. Zou jij dat kunnen?

Ik denk er steeds vaker over om een keer géén foto’s te maken als ik op reis ben. Lastig vind ik dat. Ik weet niet of ik het echt kan! Ik zet me meer en meer af tegen die massa’s toeristen die duizenden foto’s schieten van populaire gebouwen. Met hun selfiesticks, spiegelreflexcamera’s, mobieltjes, en iPads, schieten ze lukraak foto’s van alles wat los en vast zit. Kudde gedrag is het, en daar ben ik zelf soms ook schuldig aan.

Dat wil ik dus niet, ik wil niet weer zo iemand zijn die de standaard foto’s maakt van de Dam, de thriller doet bij de toren van Pisa,  het puntje van de eiffeltoren ” vastpakt”, of als een debiel poseert naast Obama in het Madame Tussauds (wat is overigen sowieso een debiele plek vind) en ga zo maar door.

Omdat andere het ook doen?

Ja. Misschien wel ja!

Geen foto’s maken op reis is het andere uiterste, en juist dat is interessant om aan te snijden. Ik maak foto’s op reis omdat ik het leuk vind om (naar mijn idee mooie) foto’s te maken, herinneringen vast te leggen, creativiteit te uiten, en het thuisfront te laten zien waar ik ben en hoe dat eruit ziet. Daar zit dus een diepe behoefte om alles vast te leggen. Iets wat met de komst van goede smartphones nog veel makkelijker is geworden. In Singapore had ik bijvoorbeeld alleen mijn slechte smartphone bij me, praktisch geen goede foto gemaakt en dat vind ik stiekem jammer. Het zijn namelijk zulke mooie herinneringen en de stad is zo fotogeniek!

Alles moet vereeuwigd worden maar waarom is genieten van het moment en het in je opnemen niet genoeg!?

Ik probeer steeds vaker te genieten van wat ik zie op dat moment. Juist omdat ik weet dat ik veel foto’s nooit echt ga gebruiken. Lekker eten in een restaurant, een vuurshow bij een bar, een extreem goede straatartiest, een mooi oud gebouw. Het zijn allemaal momentopnames die juist op dat moment speciaal waren, met de persoon die naast je staat, met de warmte (of kou), de geur, en het geluid om je heen. Een foto zegt meer dan duizend woorden maar kan het gevoel niet vervangen.

Nu klinkt dit vast heel hypocriet want: Ik heb Instagram. Wat ik ook echt leuk vind! Ik plaats graag foto’s, het liefst zo creatief mogelijk, en ik hou wel van de bewerkingen die ik kan doen met Instagram. Mijn concept: Elke dag maak ik 1 foto als ik op reis ben en die gooi ik op Instagram. Dat is mijn vorm van visueel reisbloggen en geeft mij het gevoel dat ik daar wat mee doe.  Een persoonlijk portfolio, iets waar ik gelukkig van word en trots op ben als ik ze terug kijk (zoals deze van Elba) . Iets waar ik met plezier doorheen scroll om terug te denken aan de momenten. Iets waardevollers dan een random foto van een overcrowded toeristische attractie die iedereen heeft. Niet te veel, niet te weinig.

Maar of ik echt helemaal zonder foto’s kan?

&

t.i.n.m.o.c.s.

Advertenties

2 gedachtes over “Fuck foto’s | Singapore

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s